Kruiden en bloemen

 

Zoals ik hieronder al schreef heb ik geen groene vingers. Planten en bloemen waarvan ik wil dat ze groeien, begeven het. Het onkruid daarentegen schiet omhoog. Toch heb ik een paar bakken met kruiden die het goed doen en die ik veel gebruik. Er staat munt, thijm, salie, dille en rozemarijn. En bloeiende bieslook, maar dat groeit ook veelvuldig hier in de bermen. Er worden allerlei kruidenboters van gemaakt, aangevuld met kruiden die nog in de vriezer liggen. Of olie met veel fijngehakte kruiden erin over een stukje vis, of door het paneermeel/de panko en dan als kruidenkorstje. Ik heb er veel (lekker) plezier van!

Mijn vader wijst me ook vaak dingen aan. Vorig jaar heb ik een zakje bloemenzaadjes in de voortuin rondgestrooid. En alle bloemetjes tieren welig. Korenbloemen herken ik nog wel, maar Piet wees me op de schattige blauwe bloemetjes, die volgens hem eetbaar zouden zijn. Direct de kookboeken in gedoken en inderdaad: Het is bernagie. Zowel de jonge blaadjes als de bloemtjes zijn eetbaar. De blaadjes smaken naar komkommer, maar ik vond ze niet zo lekker. De bloemetjes staan schattig over een salade. Dus nog even plukken in de voortuin; nu bloeien ze nog!

Olijfboompje

Vorig jaar kreeg ik in maart voor mijn verjaardag van mijn collega's een olijfboompje. Ik was er beretrots op.Ik heb alleen niet echt groene vingers en vaak (eigenlijk meestal) gaat groen hier een beetje dood. Ik zette het boompje over in een joekel van een pot met speicale mediterrane aarde en vertroetelde hem. De hele zomer stond ie te staan in het midden van de tuin, waardoor hij de hele dag zon kreeg. Toen kwam de winter... En het stormde, en het vroor dat het kraakte en ik schoof mijn boompje in een beschut hoekje, zodat ie beschermd stond. In het voorjaar zaten al de blaadjes er nog aan en ik was benieuwd of dat zo bleef. Een meneer van de bloemenwinkel vertelde dat ik even aan de schors moest krabben: was wat eronder zat groen, dan was er niets aan de hand. Thuisgekomen ging ik natuurlijk direct een stukje schors weg krabben en gelukkig... eronder was het groen. Het boompje had de winter overleefd. Zodra de zon weer lekker begon te schijnen, schoof ik hem weer naar het midden van de tuin. Gieters met speciale plantenvoeding kreeg het boompje ook.

Het boompje groeide en werd al echt een hele boom met allemaal takken die langer werden en ook allemaal kleine knopjes. Eindelijk zijn de knopjes uitgekomen en bloemetjes geworden. Zouden er nu ook nog olijfjes komen?

Florian

Al eerder had ik mijn enthousiasme voor patisserie Philippe Galerne beschreven. Wij (de Dames en ik) komen er graag. Behalve de heerlijke croissants, quiches, tartelettes etcetera etcetera, verkopen ze ook chocola en wat andere "speciale" producten. Gisteren was ik dus bij de poelier voor mijn impulsaankoop voor het kerstdiner. De winkel van Phillipe Galerne zit daarnaast, dus moest er voor Dame 2 natuurlijk een eclair en voor mij zo'n overheerlijk stokbrood gehaald worden. En natuurlijk kon ik het niet laten om weer iets extra's mee te nemen.

Deze keer viel ik voor de confiture van Florian. Het was moeilijk kiezen, maar met de confit de fleur de violette kan ik vast wel iets leuks bedenken in combinatie met de inhoud van het tasje van de poelier. Van de verkoopster kreeg ik ook een aantal recepten mee, wel franstalig. Deze recepten zijn ook terug te vinden op hun website.

Alle producten zijn overigens te bestellen. Mocht iemand ge-interesseerd zijn en samen met mij willen bestellen (om zo de kosten te delen), dan hoor ik dat graag!

Mijn recept met de confit de fleur de violette volgt na de Kerst. Als het geslaagd is, of misschien ook wel als het niet geslaagd is!