Die Speis Girls

De Dames hebben nog vakantie. En na kamp, vakantie, tutten, uitslapen, tv kijken, computeren en nog heel veel meer beginnen ze zich te vervelen. Bij oma logeren willen ze niet meer en dus hebben ze nog anderhalve week te vullen. Over het algemeen worden de dagen gevuld met niets. Wat dat is kan ik niet uitleggen, maar ik gebrijp van de Dames dat je er hartstikke moe van wordt. Vandaag hadden ze een nieuwe invulling bedacht. Nou ja, dat hadden ze niet vandaag bedacht, maar het werd vandaag tot uitvoer gebracht: ze gingen voor ons koken. En dan niet zomaar even simpel, nee, het moest met een voorgerecht, hoofdgerecht en dessert worden. Uit het kookboek Patatje Zwaardvis werden een aantal recepten gekozen en er werd een enorme ingredientenlijst opgesteld. Of ik alleen nog even wilde kijken wat er was en wat er gehaald moest worden en of ik even geld wilde achterlaten voor de boodschappen. Dat deed ik dus vanochtend en daarna vertrok ik om te werken...

Zo tijdens de ochtend werden er zo nu en dan wat telefoontjes gedaan: Hoeveel bakjes slagroom is 5 dl.? Wat is een sjalotje? Maar het leek allemaal goed te gaan. Ik kreeg ook een heel geruststellend telefoontje: We ruimen alles iedere keer op (achteraf bleek dat dat een halve fles afwasmiddel had gekost). Thuisgekomen van mijn werk was alles in volle gang. De Dames waren flink aan het ploeteren en dus al vanaf 's ochtends 9 uur bezig met de boodschappen, alle kookwerkzaamheden en de afwas. Het zag er keurig uit!

De tafel werd gedekt en we kregen het menu: Panzarotti (gebakken broodjes, gevuld met ham, kaas en broccoli), gevolgd door met prei en kaassaus gevulde flensjes met aardappelkoekjes en als toetje chocoladegebak.

Eerlijk is eerlijk: we waren zeer, zeer verrast! Alles zelf gemaakt, niets uit een pakje of een zakje en het was erg lekker. Zelf vroegen ze om tips voor de volgende keer (zo waren de flensjes flenzen met weinig vulling en hadden ze een enorme schaal vulling over van de panzarotti), maar petje af.

Het toppunt van lekker was dus het chocoladegebak, oftewel brownies. Ik ben echt geen zoetekauw, maar dit was heerlijk: knapperig van buiten, zacht van binnen! Een kind kan dus de was doen (of de brownie maken). Dit recept is zeker voor herhaling vatbaar. De Dames hadden het ook erg mooi versierd met een cirkeltje chocoladesaus, een drupje tova en een sterretje. Als ik de foto van de mobiel van manlief heb, zal ik deze plaatsen...

Bij deze dus het recept van brownies uit Patatje zwaardvis:

Nodig:
- 225 gram basterdsuiker
- 50 gran cacao
- 75 gram zelfrijzend bakmeel
- 2 eieren
- 2 eetlepels melk
- 125 gram gesmolten boter
(evt. 50 gram gehakte rozijnen)

Doen:
Oven voorverwarmen op 180 graden Celsius.
In een kom de suiker, het bakmeel en de cacao door elkaar roeren. Eieren loskloppen. de boter smelten.
Het eimengsel met een mixer door het suikermengsel mixen. Gesmolten boter er door mixen. Eventueel kunnen er rozijnen ed toegevoegd worden, maar aangezien de Dames daar niet van houden, zaten die er niet door.

Een bakvorm bekleden met bakpapier (de Dames gebruikten een siliconen cakevorm; achteraf bleek dat het handig geweest zou zijn op de bodem een stukje bakpapier te leggen) en dit ca. 30 minuten in de oven zetten. Dat is even een beetje inschatten: bij een kleinere vorm, dus iets langer. Wanneer je op de cake drukt, moet ie nog een beetje meegeven.

Na het afkoelen in stukken snijden.

Lekker!!!!

Terug van weggeweest...

De vakantie is voorbij en het wordt weer tijd om het gewone leven op te pakken. De laatste maanden was het druk en was ik niet zo in m'n hum. Stress bij Dame 1 over de middelbare school, schoolfeest, afscheidsmusical en al wat meer, Dame 2 vond het nodig om bij over alles te zeuren en te janken (sorry Dame 2) en ik was toe aan vakantie.

Het geregel voordat we op vakantie konden was al erg (er moeten toch drie honden, een kat en een hamster verzorgd achter blijven), maar net als vorig jaar zouden mijn vader en zijn vriendin voor ze zorgen.

Helaas... na een paar dagen was er een ongeluk gebeurd: Herman had mijn vader onderuit getrokken en die was dusdanig terecht gekomen dat zijn kniebanden gescheurd bleken te zijn. Het geregel dat er dan moet plaatsvinden is pas echt stressvol! Hadden we het maar eerder geweten, dan waren we zo weer thuis geweest. Nu zaten we op Corsica en zouden dus niet 1,2,3 weer thuis zijn.

Maar wat hebben we toch lieve mensen om ons heen, die Herman meenemen, die de vriendin van Piet bijstaan, die Piet naar huis brengen, die een kennel ergens ver weg voor Herman en Grappa weten te vinden en ze daar ook naar toe brengen, die Gijs ophalen om voor te zorgen en die vervolgens hun eigen hond naar een logeeradres brengen wanneer blijkt dat het niet zo botert tussen hun hond en Gijs, die zorgen voor de kat en de hamster en vriendinnen die op het laatste moment voor Gijs zorgen als de eerdere lieve mensen echt geen logeeradres meer hebben voor hun eigen hond.

We zijn ze allemaal veel dank verschuldigd!

Desondanks het hondendrama en nog wat andere plaatselijke dramaatjes (je komt van een bomvolle boot vanaf Corsica, waar je vier uur lang geen zitplek hebt gehad, aan in Italie en volgt de aanwijzingen van kleine dictatortjes die het verkeer staan te regelen,waarna je dus in de tien rijen dikke wachtrij belandt voor.... de boot naar Sardinie! En daar kom je dus niet meer uit!) was het weer een lekkere vakantie, met heerlijk eten (eend in Frankrijk, fruits de mer op Corsica, bruschetta's met leverpastei in Toscane en overheerlijke wijnen en ng veel meer). Natuurlijk weer veel te weinig lekkers mee genomen en dat wat we mee hadden genomen (wijn, grappa's, olijfolie) staat klaar om cadeau gegeven te worden aan al onze redders in nood.

Vandaag stond in het teken van veel wassen en het ophalen van Herman en Grappa uit het verweg pension (pffff, weer 300 km rijden!). Ik had trek in gewoon eten, lekker aardappels en groenten. Andijviestamppot met spek en kleine blokjes Hollandse kaas. Heerlijk!

Bonbons maken

Zoals ik vorige week al schreef, stond er voor het feestje van Dame 1 een workshop bonbons maken op het programma. Dat was dus vandaag!

Met zes puberende Dames togen Manlief en ik naar Leiden. Leiden dus in last!

In het Chocolokaal(tje) stond zat Syl al op ons te wachten. De Dames smolten bij voorbaat al van alle chocoladebollen en brokken die daar lag te knipogen tussen alle roze aankleding: "Eet mij, eet veel van mij!"

De Dames maakten tijdens de workshop een chocoladebakje met daarin 8 bonbons. De bonbons waren gevuld met praline, ganache en karamel. Verder konden ze allerlei ingredienten toevoegen aan de vullingen: nootjes, gedroogde of verse aardbei, kokos, allerlei andere vruchten en ook werden er bonbons gemaakt met lavendelessence.

Het bakje werd gemaakt met behulp van een ballon die in de warme, pure chocolade werd gedoopt. Vervolgens werden kleine papieren cupjes van binnen besmeerd met chocolade.

Voor de ganache werd gesmolten boter vermengd met slagroom en gesmolten chocola. Hiermee werden cupjes gevuld, waarna er een zelfuitgekozen vulling in ging. Dat werd afgesloten met de rest van de ganache. Uit een grote emmer kwam een van de ingredienten voor de praline (lekker! een soort hazelnootpasta) en verder werd er enorm gekledderd bij het vullen van de cupjes met karamel.


Alles werd uiteindelijk afgedekt met een laag chocola en versierd. Alle bonbonnetjes in het chocoladebakje en voila.

Het lekkerste was natuurlijk dat na gebruik ieder bakje, lepeltje, bordje schoongelikt mocht worden.


Voor Manlief en mij was het ook snoepen; Manlief kreeg een grote lepel warme, pure chocolade uit de ketel en we mochten wat bolletjes proeven.... Dit was onze favoriet: een bolletje van pure chocolade met wasabi. Maar ja, die van melkchocolade met five spices was ook lekker en die pure met lapsong Souchong thee ook. We hebben maar een aantal bolletjes meegenomen naar huis.

Eten bij de Ambassade van Maleisie

Zoals ik gisteren al schreef organiseerde de Ambassade van Maleisie een food fair. Dit doen ze jaarlijks om Maleisie te promoten. Vanwege de zakelijke banden van Manlief met de Ambassade waren we er dus gisteren en vandaag.

Het Maleisische eten is eigenlijk een vergaarbak van keukens. Je herkent de Indonesische, Chinese, Arabische en Indiase keuken in allerlei gerechten. Bij verschillende stands konden we voor weinig euro's allerlei gerechten proeven. Zo konden we kiezen uit Nasi Lemak (in kokosmelk gekookte rijst) met Ikan Bilis (gedroogde en in sambal gebakken ansjovisje), natuurlijk Satay met een geweldige pindasaus, de (bekende) Gado Gado, Sambal Udang (pittige garnalen), Laksa (noedels in vissoep, Roti Jala (netpannekoekjes) en Roti Canai(ronde pannekoekjes) met Chicken curry of dahl, Sambal Sotong (pittige inktvis), miesoep en nog veel meer. Zoals je kan lezen allemaal bekend klinkende gerechten.

Favoriet bij de Dames en Manlief is martabak (of murtabak of mottabbag. Dat laatste is Arabisch en betekend gevouwen). Van oorsprong een Indiaas moslimgerecht dat je terugvindt in Indonesie, Singapore, Brunei, Yemen en ook Maleisie. In dit geval was de snack gemaakt van roti canai en gevuld met kip, ei en ui. Dat moet ik dus zeker een keer maken!

Voor alle zoetigheid was ik zelf niet zo te porren; ik ben tenslotte geen zoetekauw.De zoete zachte cakes in groen en rose, de blubberige blokjes rose met kokossmaak. Ik kreeg er kippenvel van. Net als van (volgens de mensen van de ambassade) het lekkerste ijs ter wereld: doerian ijs. Ook moesten we de teh tarik proeven. Teh tarik (getrokken thee) is thee waaraan gecondenseerde melk wordt toegevoegd op een speciale manier. Misschien dat het in een andere (Maleisische) omgeving beter smaakt, maar voor mij is het het niet...