Macaroni

Ikzelf ben dus gek op pasta's in allerlei vormen, maten, smaken, met of zonder vulling enzovoort. Hier in huis echter werd alleen maar spaghetti geblieft. Macaroni? He gatver! (Ik snap dat niet, want pasta is pasta. Het zal wel iets te maken hebben met mondgevoel ofzo) En als goed huismoeder maak ik klaar wat vader lekker vindt en houd ik rekening met wat kinders lusten.

Totdat... we op een mooie, zonnige dag in Sirmione aan het Gardameer kwamen. We gingen het Castello Scaligero bekijken, aten ijs en gingen lunchen bij Ristorante Grifone. Wat hebben we daar heerlijk gegeten! Ikzelf had o.a. coquilles met tijm. Een heel bijzonder lekkere combinatie die ik zeker zelf ook ga maken.

De Dames gingen voor de macaroni met een verse tomatensaus met basilicum. Op hun bord kwamen overheerlijke penne met een nog lekkerder saus. "Is dit macaroni?" vroeg manlief. "Ja, maar je zegt altijd dat je dat niet lust." "Ja, maar dit lust ik wel! Ik bedoelde met macaroni altijd die kleine wriemeldingetjes die ik vroeger thuis te eten kreeg, met smac of hamblokjes. Nou, die wriemeldingetjes (de elleboogjes van Honig) die moet ik ook niet, maar penne met een goeie tomatensaus echt wel.

En nu eten we dus gewoon macaroni... Uitje fruiten, knoflook en stukjes selderij erbij en twee blikken tomatenstukjes. Lekker laten sudderen. Minigehaktballetjes en gebakken champignons toevoegen en klaar is mama.

Frantoio Avanzi olio extravergine di oliva D.O.P.

Je kan toch bijna niet uit Italie terugkomen zonder goede olijfolie!
Rond het Gardameer wordt niet heel veel olijfolie geproduceerd; in die regio's gebruikt men voor het koken eerder boter en reuzel. Toch is er een eeuwenoude traditie van het produceren van olijfolie. Het microklimaat dat rond het Gardameer heerst is zeer gunstig voor de groei van olijven.
De extravergine olie van de eerste koude persing heeft het D.O.P. certificaat. D.O.P. staat voor Denominazione Origine Protetta. Dit certificaat wordt afgegeven door de Europese Unie. Een D.O.P. voor olijfolie betekent dat de gebruikte olijven van streng gecontroleerde boomgaarden van rond het Gardameer komen en dat de olijfolie wordt geproduceerd volgens voorgegechreven procedures, maar volgens lokaal gebruik.

Zo dus ook de olie van Avanzi.
Avanzi heeft eigen gaarden waar verschillende soorten olijven op worden geteeld, zoals Casaliva, Frantoio, Leccino en Pendolino. Vanaf 20 oktober tot eind november worden deze olijven geoogst en direct op dezelfde dag nog koud geperst met behulp van de traditionele stenen persen. Ook het filteren gebeurt op de traditionele manier; met behulp van katoen.
Het resultaat is een groene (door het aanwezige chlorofyl), lichte, fruitige olijfolie. Heerlijk is salades en over gegerild vlees, vis en groenten.

Tonijntartaar

O)p verzoek van de Dames Japans, dus gebakken rijst en kip. Maar vooraf voor onszelf sashimi van tonijn en zalm.

Geweldig mooie moot tonijn gehaald om daar de sushi van te snijden. Van het stuk dat minder mooi was een tartaar gehakt, wat bosuitjes erdoor en op smaak gebracht met soja en wasabi. Japans crackertje (ik noem het zo, maar heb de buitenste verpakking weggegooid dus weet niet hoe het heet. Het smaakt naar soja en is gemaakt van rijst) besmeerd met (Japanse) wasabimayonaise en een dotje van de tartaar erop gelegd.

Lekker!

Hollandse pot

't Is wat stil aan het thuisfront. Ik kan maar moeilijk m'n draai vinden na zo'n heerlijke vakantie! Allemaal verhalen in mijn hoofd, maar ik kan er even geen goed geheel van maken. Net als met het eten. Ik heb zin in risotto's en pasta's, maar de Dames dus absoluut niet; ze hebben genoeg penne en spaghetti gegeten. Dus aten we de afgelopen week fantasieloos chinees, spiegeleieren op brood, patat en natuurlijk Hollandse pot: spinazie a la bloep (yek, maar de rest vindt het zo lekker) met een gekookt ei, aardappelen en een gehaktbal.
.