Lasagne alla Bolognese

Over het algemeen ben ik hier thuis van het voer. Ik bedenk, boodschap en kook. Maar heel soms zwaait manlief de pollepel. Zijn favoriete gerecht om te maken is Spaghetti Bolognese. En dan moet je niet denkn dat hij zich er gemakkelijk vanaf maakt. Alles gaat op een bepaalde manier de pan in en daar mag ik me niet mee bemoeien. Lekker toch? Helemaal wanneer de spaghetti weer overheerlijk smaakt. Ik zal hem eens vragen om zijn recept publiek te maken, want het smaakt toch anders dan wanneer ik het maak! Het ene fijne is dat er voor me wordt gekookt. Dat gebeurt niet zo vaak, dus als dat gebeurt, dan geniet ik dubbel. Het andere fijne is, dat manlief altijd een enorme pan saus maakt. Wat over is verdwijnt dus altijd in de vriezer en dat is altijd handig.

Zoals ook vandaag bleek. Op mijn beeldscherm staat een weerdingetje van Google. Daarop staat de temperatuur in Den Haag. Die was vanochtend dus prut: 12 graden stond er in mijn beeldscherm. Dat Google dingetje kan je ook voor andere plaatsen instellen, dus deed ik klik en daar verscheen het: Brescia 24 graden. Ik was direct weer in vakantiestemming en besloot dus Lasagne te gaan eten. En toen kwam die bak uit de vriezer goed van pas.

Als ik in een goede bui ben, wil ik wel zelf pasta draaien. Die goede bui had ik wel, maar met het vakantiestemming gevoel kwam ook een ik-moet-nog-zoveel-doen-gevoel, dus geen zelfgemaakte pasta. De supermarkt hier verkoopt geen verse pasta, dus vandaag gedroogde pasta. Voorheen liep ik altijd te stoeien met die vellen; ze bleven altijd veel te hard, ondanks dat er op het pak stond dat ze niet voorgekookt hoefden te worden. Toen een keer de saus wat waterig was, bleek dat de oplossing, want de lasagne was perfect.

Eigenlijk is het meeste werk aan de lasagne de Bolognese saus, want een bechamelsaus zit zo in elkaar. Ik kan daar wel een recept van opschrijven, maar in de eerste plaats is het overal te vinden en in de tweede plaats doe ik maar wat: klontje boter, lepel bloem, oh, nog een lepeltje bloem erbij. Laten garen, melk erbij, roeren, nog een beetje melk of niet, peper, zout en nootmuskaat. En klaar is Chris.



En dan laagjes in de schaal: bechamel, lasagne, bolognese, veel kaas, bechamel tot de schaal vol is. En dan in de oven. Lekker lang en niet al te heet.

Japanse gebakken rijst

Dame 2 is terug van kamp! Een week is wel erg lang, niet alleen voor een 9-jarige, maar ook voor mama. Fijn om weer te knuffelen en ook fijn om toch weer het gebruikelijke gekibbel tussen Dame 1 en 2 weer te horen. Dame 2 had wel genoten, ook al was het weer ontzettend slecht geweest. Kennelijk een stuk slechter dan hier, want ik vond het redelijk de afgelopen dagen.

Voor oma en alle andere meelezers die ge-interesseerd zijn in de kampweek: hier staan de foto's van de afgelopen dagen en komen ook de foto's die nog niet geplaatst waren. Klikken op Craeyenhout Zomerkamp.

Natuurlijk mocht Dame 2 kiezen wat ze vanavond wilde eten. Nu, dat was niet moeilijk: Sushi. Maar ja, dat is wel enorm veel heisa om zo even klaar te maken. Iets anders dan? Van die spiesjes met lekkere Japanse rijst. Dat maakt mama natuurlijk graag klaar voor de Dame. Dus Tori Teriyaki met gebakken Japanse rijst.

Het recept voor de gebakken rijst had ik nog beloofd, dus bij deze:

Nodig:
Ik gebruik voor de rijst de sushirijst, dus rijst gekruid met azijnsaus. Ik weet niet of ze bij de Japanse restaurants dat ook doen, maar na wat proeven leek me de smaak op deze manier het meest overeen komen.
- 4 lepels rijstazijn
- 1,5 lepel mirin
- 3,5 lepel suiker
- zout
- sushirijst
- een stuk kombu van 5 x 5 cm.
- peen, paprika, prei en witte kool, fijngesneden
- tauge
- eieren
- sojasaus, peper en zout

Ik gebruik met opzet het woord "lepel", want in het recept staat eetlepel, maar de saus kan goed afgesloten een jaar (buiten de koelkast) bewaard worden. Ik gebruik dus mijn sleefje (juslepel) en heb dan direct een grote pot. Altijd handig!
In het recept wordt ook aji-no-moto (oftewel MSG, ve-tsin, smaakzout) gebruikt. Aji-no-moto betekent "de essentie van de smaak". Het haalt de natuurlijke smaak omhoog. Het wordt veel gebruikt in allerlei kant en klaar producten, maar komt ook voor in bijvoorbeeld tomaten en parmezaanse kaas. Ikzelf gebruik het niet,omdat ik ook al gebruik maak van soja en kombu (dat natuurlijke MSG bevat),alhoewel ik binnenkort dat wel eens wil testen: proef/ruik ik meer umami wanneer ik de aji-no-moto wel gebruik? Maar dat is een onderwerp om eens apart te beschrijven.

We gaan gewoon verder met de azijnsaus: alle ingredienten in een pan (ge-emailleerd of rvs) aan de kook laten komen totdat de suiker is gesmolten. Vervolgens af laten koelen.

Voor de rijst gebruik ik de sushirijst, te koop in toko's. De verhouding rijst:water die ik gebruik is 1,5:1 . Voeg aan de rijst en het water een stuk kombu toe en breng het aan de kook. Vervolgens tien minuten op een laag pitje laten koken (of totdat al het water is opgenomen) en van het vuur af met het deksel op de pan nog even laten broeien. Daarna de kombu verwijderen.

Als groenten gebruik ik fijngesneden witte kook, winterpeen, paprika, prei en tauge.

In een grote wok olie heet laten worden. Alle groenten erin (m.u.v. de tauge) en vervolgens er twee eieren doorheen roeren. Dan de rijst erbij en laten bakken. Op het laatst de tauge erbij en vervolgens op smaak brengen met peper, zout en soya.

Zou het komen dat de Dames dit zo lekker vinden door de vijfde smaak, umami? Die maak zou ook in moedermelk te proeven zijn.

Uiensoep

Op dit moment mis ik de zin om te rommelen en te klooien in de keuken. Wat ik maak is uit de losse pols en gebaseerd op ouwe koek. Eigenlijk ben ik me gewoon aan het voorbereiden op de vakantie: luieren, rommelen, beetje door de duinen fietsen, met een roseetje of Campari in het zonnetje zitten keuvelen met de buurvrouwen, boekjes lezen ... erg relaxed allemaal.

Soms heb ik even een vlaag van zin om te koken, zoals bijvoorbeeld gisteren. Er wordt gesproken over de volkstuin en hoeveel kilo tomaten er wel niet waren, dat de pruimenboom barstensvol hing en de buurvrouwvolkstuinierster omkwam in de stoofperen. Wat moest je ermee? Nou!!! Geef maar hier, zei ik. Tja, maar dan moet je 5 kilo tuinbonen doppen of pruimen ontpitten. So what? Ik zou het geweldig vinden. Moet je je voorstellen: 10 kilo dikke, rijpe, onbespoten tomaten. Echte tomatensaus, diversen varianten tomatensoep, tomatenketchup, chutney, vers tomatensap. Ik zou er wel weg mee weten!

Eigenlijk zijn we ook wel erg verwend met de pakjes, blikjes, potjes en zakjes (ok, een beetje culi-eter zal never-nooit-niet toegeven dat ie ook wel eens een potje, zakje of pakje gebruikt, daarom lees ik oh zo graag de verhalen van de familie Wateetons). Ik zal hierbij eerlijk toegeven dat ik wel eens een blik tomatensoep met balletjes koop (voor de Dames, echt waar) en me ook wel eens waag aan een zakje Knorr saus (voor het gemak). Maar toch ... het is vaak zo gemakkelijk, want, terwijl ik gezellig met de buurvrouw rosee aan het wegtetteren was, stond er een grote pan uien zachtjes te stoven voor de uiensoep. En zeg nou zelf, dat is toch veel lekkerder dan de blikken van Unox en dus zo gemakkelijk:


Uien in ringen, heel zachtjes laten stoven totdat ze lekker zacht zijn. Wat bloem er doorheen roeren en vervolgens bouillon en witte wijn toevoegen. Kruiden naar smaak met peper, zout, wat laurier en tijm. En dan natuurlijk even onder de grill met wat brood (ik doe altijd blokjes, want dat eet wat gemakkelijker dan zo'n stuk stokbrood) en geraspte kaas.

Dame 1, ik en de Dagvisser

Wij zijn vandaag samen thuis. Dame 2 vermaakt zich (hoop ik) nog steeds op het hockey-kamp en manlief is aan het werk. De hele dag dus lopen rotzooien. Op visite bij oma, want wij moesten natuurlijk getoond worden aan haar nicht uit Australie die langskwam. Kon Dame 1 direct even scoren en innen voor haar rapport (en dat van Dame 2) bij oma en Tante 1 en Tante 2, die er ook waren.

Daarna naar Joris. De kat van vriendin, die op dit moment naar Engeland aan het zeilen is. Joris moest geknufd en gevoederd, dus even blijven hangen.

Thuisgekomen was het weer nog meer opgeknapt, dus Dame 1 en ik zijn heerlijk de honden uit gaan laten. We besloten om nog een extra rondje zonder honden te lopen om al het natuurschoon in de omgeving extra te bewonderen. Pruimen, bramen, wilde viooltjes en wilde hyacinten ... Wat is het toch mooi! En dan te bedenken dat je midden in de grote stad zit!



En toen moest er nog gegeten worden. Samen zijn we gezellig naar de haven gefietst en hebben buiten op het terras bij de Dagvisser een visje verschalkt.
Vangst van de dag was zeewolf. Smakelijk visje, geserveerd met friet en een bakje sla. Het smaakte prima, maar de hele aankleding vond ik behoorlijk karig. Groot bord met een mootje gebakken zeewolf, een partje citroen en een plukje peterselie. Verder niks. Hetzelfde geldt voor de salade: smaakte prima, maar oogde toch wat minder. Dame 1 had kibbeling met friet en vond het prima.

Kopje koffie en een beker warme chocolademelk en daar zaten we heerlijk op het terras (wel onder zo'n tostikacheltje) te kletsen over wat we allemaal in Italie gaan doen. Gezellig he?