Grijze Gijs

Gijs was grijs, al heel jong werd hij grijs. Eerst zijn poten, toen zijn snuit en telkens werd hij grijzer. Zoals ook eigenlijk bij een oude man hoort.

Gijs was een kneus. Al met 6 maanden had hij zijn eerste operatie wegens incongruentie (een vorm van ED) achter de kiezen, of eigelijk achter de ellebogen. Daarna liep hij moeilijk en eigenlijk had hij altijd pijn. Er waren dagen dat hij niet kon lopen. Er waren dagen dat we dachten dat z'n hart het zou begeven. Hij ging bijna dood aan een maiskolf die klem zat in zijn maag/darmkanaal, Grappa perforeerde zijn oren en een van zijn hoektanden brak af. Steeds vaker had hij slechte dagen en liep moeilijk of zat apatisch voor zich uit te staren.

Gijs was vrolijk en vriendelijk. Er bestond geen vrolijker hond op de hele wereld. Ondanks alle pijn huppelde hij altijd gezellig mee door het bos en alle honden werden vrolijk begroet. Helaas zijn niet alle honden zo vrolijk en open en kwam het dus regelmatig aan op een confrontatie. Ondanks alls pijn bleef hij stoeien met Grappa. In alle jaren dat hij bij ons was heb ik hem twee keer horen grommen. De 1e keer schrok hij er zelf ook van. De tweede keer was gisteren bij de dierenarts.

Dag grijs vriendje...

Zoete inval

Nadat Dame 2 gisteren een selectiewedstrijd voor de club moest spelen (ze heeft Zuid-Holland C niet gehaald, volgend jaar beter?) was het weer tijd voor eten. Koel-, keukenkast en vriezer dag was het en ik had trek in Italiaanse smaken. Natuurlijk risotto, een extra grote pan zodat ik vandaag risottoballetjes zou kunnen maken, er lagen nog doperwtjes, witte asperges en saucijzen. Daar moest wel wat mee te maken zijn.

Saucijzen gebakken in olijfolie en knoflook, uien, reepjes paprika, Italiaanse kruiden (oregano, salie enzo) en een blik tomaten erbij en lekker pruttelen. Ondertussen de asperges gekookt en Vriendinlief vindt erwtjes met muntboter lekker, dus muntboter gemaakt (munt, citroenzest, klein beetje knoflook, peper en zout). En toen belde Vriendinnetje. Manlief besloot dat zij en Dochter ook best wel mee kon eten, dus uit haar koel-, keukenkast en vriezer kwam nog sla + toebehoren en lamsworstjes. Het was weer als vanouds, maar dan met puberende Dames en een Dochter die nu in haar eindexamen zit. Wat gaat de tijd dan toch snel! Met z'n alle in de keuken roeren, proeven en snijden en dan lekker lang tafelen. De risotto was helemaal op, dus geen balletjes vandaag...

De asperges gingen als voorgerechtje en het is zeker een favoriet: met taleggio.

(uploaden fotootje mislukt!)

Taleggio is een van mijn favoriete Italiaanse kazen. Het is een gewassenkorstkazen die 10 eeuwen geleden all gemaakt werd in Lombardije in het stadje Taleggio. Het zijn grote vierkante kazen met een oranjeroze korst. Een goede taleggio smaakt naar een boerderij. En het lekkerste vind ik wanneer de kaas uitloopt. Over het algemeen eet ik taleggio puur, op brood of bij een kaasplankje. Maar de kaas is ook zeer geschikt om te smelten. Een plakje op gegrilde groenten of op een bruschetta en dan nog even onder de grill. Dit stukje had ik gekocht voor de risottoballetje om in het midden te stoppen, maar het kreeg een andere bestemming (en dat is maar goed ook, want er was geen risotto meer na de maaltijd): in de saus bij de asperges.

De basis voor de saus is een hollandaisesaus. Bij een voorgerecht hoeft minder saus, dus ook maar 1 ei. Omdat ik geen lobbige, maar dunnere saus wilde heb ik er nog een scheut melk door geroerd. De taleggio daarin smelten en klaar. Lauwe asperges halveren en even in de grillpan. Mooi op een bordje met wat saus. Eventueel zou je nog een plakje parmaham erbij kunnen serveren, maar dat was gisteren niet voorhanden in mijn koel-, keukenkast en vriezer.

Computermoe

Dat was mijn reactie op de waarom er al twee maanden niks geblogd was-mail van een attente eetschrijver. Gewoon geen zin om 's avonds (of in het weekend) geconcentreerd een leuk verhaaltje te fabriceren en een foto aan te passen. Sinds een half jaar heb ik een nieuwe baan en ik heb het hartstikke naar mijn zin, maar de hele dag zit ik intensief achter de pc me door stapels cijfertjes, balansen, v&w's en wat al niet meer te werken. Nu klinkt dat alsof het saai is, maar dat is dus absoluut niet zo! Het is weer leuk om allerlei nieuwe dingen te leren (ik heb namelijk geen opleiding in de accountancy, maar ben self-made), maar zo vermoeiend.

Verder heb ik nu een Dame 1 op de middelbare school, die het nu erg naar haar zin heeft, maar soms wat hulp nodig heeft. Ik herbeleef de brugklas dus dit jaar opnieuw en haal mijn wiskunde, Frans, Nederlands, biologie enzo weer aardig op.

Oh ja, ik heb ook een Dame 2 die heeft besloten om toch keepster te worden van haar hockeyteam. Weet je wat een joekels van een tas met toebehoren er dan meegesjouwd moet worden? En daar is mama dan voor (nee, nee, niet gelijk mekkeren over Manlief, die heeft zich opgeworpen als trainer/coach van het team van Dame 1). Dame 2 keept overigens zeer verdienstelijk. Z0 verdienstelijk dat ze geselecteerd is voor de selectiewedstrijden van Zuid-Holland C.

Inmiddels ben ik ook even 40 geworden. Dat is geruisloos op het web voorbijgegaan, maar groots gevierd met natuurlijk veel (Japans) eten en drinken en ben ik (buiten de andere geweldige cadeaus zoals tuinstoelen, een jasje, een creme van Chanel en een vuurkorf) op culinair gebied erg verwend met allerlei kookboeken, attributen en een olijfboom. Genoeg dus om weer over te gaan schrijven.

Heel langzaam begin ik weer wakker te worden!

Dag oma

Oma hield van lekker eten en gezelligheid. Met zoveel kinderen en nog meer kleinkinderen zat, toen ik klein was, het huis vaak vol. Er werd flink geschonken en er was altijd wel wat te eten. Een keukenla met lekkers waar we altijd in mochten graaien. En natuurlijk aten we vaak Oma's kip. Met mijn nichten maakten we boven in een van de kamers enorme Barbienuizen of we gingen ons verkleden met sjaals en handschoenen. Met Pasen eieren verven die natuurlijk verstopt werden en eieren uitblazen voor de Paastak. Sinterklaas was een feest met al mijn neefjes en nichtjes en een echte Sint en Piet. Raar dat er altijd wel ooms en tantes niet konden komen. In de zomer in de tuin een zwembad onder de perenboom, waarin flessen hingen om de peren heen.

Later, toen ik op de middelbare school zat, fietste ik iedere dag langs haar huis en wipte dan even aan en kreeg ik heel af en toe (stiekem) boerenjongens of -meisjes. Bij haar at ik voor het eerst Marmiet en nog steeds is een witte boterham met roomboter, marmiet en kaas een snoeperij. In het najaar op de fiets langs het water richting Nijkerk om vlierbessen te plukken en heel veel potten jam en gelei te maken. Zo lekker op de boterham (Niet zo zunig hoor, zei ze tegen mijn vriendinnen bij het smeren) of door de yoghurt.

Oma heeft een lang leven gehad. Nu is het opgehouden en resten de herinneringen.

Dag oma...