Herfst en haas

Bij ieder seizoen denk ik altijd: dit is mijn favoriete seizoen, en dan komt er weer een rits met allemaal lekkers dat daar bij hoort. Zo ook bij de herfst. En dan staat bovenaan mij lijstje wild. Fazant, zwijn, hert en wilde eend, heerlijk. Maar bovenaan, helemaal bovenaan staat haas. Dat vind ik wel zo ontzettend lekker. Een mooie hazenrug, daar ga ik van watertanden. Gewoon gebakken, puur, mooi rose maar met een neiging naar rood. In het braadvet een scheutje room en wat vossenbessen, een ouderwetse aardappelpuree of aardappelkroketjes, of een toefje kastanjepuree, en rode kool, spruitjes of een stevige appelmoes. Oh, en stoofpeertjes niet te vergeten! Terwijl ik het schrijf schiet het water me in de mond!

Ik zou wel iedere week een hazenrug willen eten. Maar dat doe ik niet! Het moet wel bijzonder blijven. Maar hazenpeper is ook lekker en past prima bij het herfstweer.

Er bestaan ontzettend veel recepten voor hazenpeper: met kruidkoek, met chocolade, op grootvaders wijze en de wijze van grootmoeder of de jager, op z'n Hollands, Vlaams of Italiaans. Noem maar op.

Mijn recept is wel zeer basic en lijkt, bij nader inzien toch wel heel erg op het recept van J.W.F. Werumeus Beuning. Het verschil is dat ik over het algemeen geen bouten gebruik, maar alleen hazenvlees. Dat vind ik gewoon prettiger eten (ik ben geen kluiver). Gelukkig heb ik een goede poelier, waar ook ik ook altijd nog lever en eventueel bloed kan krijgen. Oh ja, hazenkoppen blief ik ook niet meer nadat Grappa het overleden konijn van Dame 1 had opgegraven en ik het koppetje moet loswrikken uit z'n bek...

Nodig:
Voor de marinade:
- een gesnipperde ui
- rode wijn
- wat olijfolie
- kruiden (tijm, rozemarijn, peper, zout, laurier)

- hazenvlees of een aantal bouten
- eventueel de lever en hazenbloed
- bloem
- dobbelsteentjes mager spek
- een flinke ui, grof gesnipperd.
- teentje knoflook, fijngehakt
- klont roomboter

Doen:

Marineer de bouten of het vlees in de marinade. Lekker lang, minstens een uur of 6.
Bak de spekjes uit. Haal het vlees uit de marinade en dep droog. Braad het vlees aan in roomboter totdat het bruin is. Fruit de knoflook en ui zachtjes aan en voeg nog wat wijn toe. Voeg de marinade toe en laat dit inkoken. Bindt eventueel met het bloed en de fijngewreven hazenlever, door dit van het vuur af, toe te voegen . Strooi wat bloem over het vlees zodat het braadvocht gaat binden en doe de marinade en de spekjes erbij. Nog even lekker laten sudderen.

Ook lekker is het om wortel, kleine champignonnetjes of verse zilveruitjes toe te voegen.

En, zoals meneer Werumeus Beuning schrijft, spruitjes erbij en appelmoes. Maar rode kool met appeltjes is ook niet te versmaden!

Verandering

AL een tijdje liep ik me te ergeren aan de lay-out en de werking van mijn website. Het deed het allemaal niet goed, links die niet werkte, een blog dat in een frame verstopt zat en dus ook niet dat deed wat ik graag wilde. Het was dus tijd voor vernieuwing. Vandaag tussen de bedrijven door de basis gelegd. Natuurlijk niet slim, want na het uploaden van een nieuwe pagina werkte de boel niet en ik moest weg. Gelukkig (of is het helaas) heb ik niet zo heel veel bezoekers, dus de chaos zal vast niet zijn opgevallen. Maar het werkt nu naar mijn zin. Nog wat kleine wijziginkjes aanbrengen, maar dat is voor later.

Eigenlijk ben ik er wel een beetje blij mee.

Update 9 december: ik zie nu ik op een andere computer zit te werken, dat er nog teveel gescrolled moet worden. Ooknog veranderen...

Pompoen-pastinaak-souffle

Eergister wist ik dus eindelijk wat ik met mijn pompoentje ging doen en gister moest dat dus tot uitvoer gebracht worden. En er moest een konijntje bij. Het konijntje ging in de pan om vervolgens een paar uur lekker te stoven. Voor als mijn pompoen-expiriment zou mislukken had ik ook een enorme pan stoofpeertjes gemaakt.

De pompoen-pastinaak die ik vrijdagavond gestoofd had, heb ik gepureerd. Vervolgens een bechamelsaus gemaakt. Hierdoor de moes van de pompoen en drie eidooiers. De eiwitten opgeslagen en erdoor gespateld. In de oven (op zo'n 180 graden) en voila: pompoen-pastinaak-souffle.

Omdat het een uit-de-losse-pols-recept was, was het natuurlijk voor heel veel verbetering vatbaar. De smaak van pompoen vind ik over het algemeen vrij vlak. Wanneer je dat ook nog vermengt met (teveel) bechamelsaus, dan wordt het wel een heel minieme smaakbelevenis! Dat was ook de opmerking van mijn proefkonijnen aan tafel. Als er een volgende keer zou komen, dan zou ik heel veel minder bechamel gebruiken. Als er een volgende keer zou komen, dan zou ik gewoon er soep van maken; ik denk dat dat de smaak van pompoen het beste naar voren laat komen.

Wat te doen met een pompoen?

Edith van Koken.blog.nl vroeg het me begin november al in het kader van het foodlog-event. De hele maand vlogen van alle kanten de pompoenen me om de oren en overal verschenen ze: als leuke recepten op blogs en in bladen, bij de groentenman, bij de buren op de stoep. En het enige dat ik kon bedenken was er een gezichtje in snijden voor Halloween. Ik heb namelijk niks met pompoenen.

Vandaag besloot ik kippensoep te maken. Wat dat met pompoenen te maken heeft? Nou, ik stond bij de prei en de wortel en zo en daar lagen ze weer. En voor 1 euro 29 wilde ik wel eens zo'n ding meenemen. Toch maar eens kijken wat ik er mee zou kunnen doen. Dame 2 merkte op dat Halloween allang voor bij was (en ik maar beweren dat ik mijn Dames zoveel mogelijk probeer te leren eten). Ze twijfelde bij de suggestie van pompoensoep, maar keek al wat gelukkiger toen ik opteerde voor pompoenchips. Ja, lekker makkelijk gezegd, maar ik stond nog steeds in de keuken met het pompoentje. De inspiratie was ver te zoeken, en terwijl de kippenbouillon stond te trekken, besloot ik dan toch maar een soepje te maken. Dan maar niet orgineel, maar ik had tenminste een pompoen gekocht.

Terwijl ik het pompoentje stond te schillen (nu weet ik weer waarom ik pompoenen niet leuk vind: die schil, zo hard), viel mijn oog op twee pastinaken die ook wel op konden. Die gingen gewoon mee in de soep. Alles lekker op een zacht vuurtje gezet met wat olie, uitje en knoflook en een schepje verse kippenbouillon en zo stond het te stoven, totdat het zacht zou zijn. En eigenlijk smaakt de pompoen-pastinaak-prut best wel heel erg lekker! Beetje zoet, maar toch kruidig, aards. Ja, ik kan me daar wel een lekker konijntje ofzo bij voorstellen, dus heb ik zojuist besloten de soep te laten zitten; ik heb tenslotte ook al kippensoep!

Morgen dus konijn met iets van gemaakt van die p-p-p, en ja, ik weet ook wat, maar dat verklap ik nog niet!