Verandering

AL een tijdje liep ik me te ergeren aan de lay-out en de werking van mijn website. Het deed het allemaal niet goed, links die niet werkte, een blog dat in een frame verstopt zat en dus ook niet dat deed wat ik graag wilde. Het was dus tijd voor vernieuwing. Vandaag tussen de bedrijven door de basis gelegd. Natuurlijk niet slim, want na het uploaden van een nieuwe pagina werkte de boel niet en ik moest weg. Gelukkig (of is het helaas) heb ik niet zo heel veel bezoekers, dus de chaos zal vast niet zijn opgevallen. Maar het werkt nu naar mijn zin. Nog wat kleine wijziginkjes aanbrengen, maar dat is voor later.

Eigenlijk ben ik er wel een beetje blij mee.

Update 9 december: ik zie nu ik op een andere computer zit te werken, dat er nog teveel gescrolled moet worden. Ooknog veranderen...

Pompoen-pastinaak-souffle

Eergister wist ik dus eindelijk wat ik met mijn pompoentje ging doen en gister moest dat dus tot uitvoer gebracht worden. En er moest een konijntje bij. Het konijntje ging in de pan om vervolgens een paar uur lekker te stoven. Voor als mijn pompoen-expiriment zou mislukken had ik ook een enorme pan stoofpeertjes gemaakt.

De pompoen-pastinaak die ik vrijdagavond gestoofd had, heb ik gepureerd. Vervolgens een bechamelsaus gemaakt. Hierdoor de moes van de pompoen en drie eidooiers. De eiwitten opgeslagen en erdoor gespateld. In de oven (op zo'n 180 graden) en voila: pompoen-pastinaak-souffle.

Omdat het een uit-de-losse-pols-recept was, was het natuurlijk voor heel veel verbetering vatbaar. De smaak van pompoen vind ik over het algemeen vrij vlak. Wanneer je dat ook nog vermengt met (teveel) bechamelsaus, dan wordt het wel een heel minieme smaakbelevenis! Dat was ook de opmerking van mijn proefkonijnen aan tafel. Als er een volgende keer zou komen, dan zou ik heel veel minder bechamel gebruiken. Als er een volgende keer zou komen, dan zou ik gewoon er soep van maken; ik denk dat dat de smaak van pompoen het beste naar voren laat komen.

Wat te doen met een pompoen?

Edith van Koken.blog.nl vroeg het me begin november al in het kader van het foodlog-event. De hele maand vlogen van alle kanten de pompoenen me om de oren en overal verschenen ze: als leuke recepten op blogs en in bladen, bij de groentenman, bij de buren op de stoep. En het enige dat ik kon bedenken was er een gezichtje in snijden voor Halloween. Ik heb namelijk niks met pompoenen.

Vandaag besloot ik kippensoep te maken. Wat dat met pompoenen te maken heeft? Nou, ik stond bij de prei en de wortel en zo en daar lagen ze weer. En voor 1 euro 29 wilde ik wel eens zo'n ding meenemen. Toch maar eens kijken wat ik er mee zou kunnen doen. Dame 2 merkte op dat Halloween allang voor bij was (en ik maar beweren dat ik mijn Dames zoveel mogelijk probeer te leren eten). Ze twijfelde bij de suggestie van pompoensoep, maar keek al wat gelukkiger toen ik opteerde voor pompoenchips. Ja, lekker makkelijk gezegd, maar ik stond nog steeds in de keuken met het pompoentje. De inspiratie was ver te zoeken, en terwijl de kippenbouillon stond te trekken, besloot ik dan toch maar een soepje te maken. Dan maar niet orgineel, maar ik had tenminste een pompoen gekocht.

Terwijl ik het pompoentje stond te schillen (nu weet ik weer waarom ik pompoenen niet leuk vind: die schil, zo hard), viel mijn oog op twee pastinaken die ook wel op konden. Die gingen gewoon mee in de soep. Alles lekker op een zacht vuurtje gezet met wat olie, uitje en knoflook en een schepje verse kippenbouillon en zo stond het te stoven, totdat het zacht zou zijn. En eigenlijk smaakt de pompoen-pastinaak-prut best wel heel erg lekker! Beetje zoet, maar toch kruidig, aards. Ja, ik kan me daar wel een lekker konijntje ofzo bij voorstellen, dus heb ik zojuist besloten de soep te laten zitten; ik heb tenslotte ook al kippensoep!

Morgen dus konijn met iets van gemaakt van die p-p-p, en ja, ik weet ook wat, maar dat verklap ik nog niet!

Pepernoten

Eind november en de Sinterklaasartikelen liggen alweer weken in de winkel. Het is nog veel erger, want de eerste huizen hier kerstverlichten de straat. Ik probeer het hele Sint en Kerstgebeuren altijd zo lang mogelijk uit te stellen, maar met al het suikergoed in de winkels is dat erg moeilijk; hier in huis zijn het namelijk enorme snoepers.

Ook op de scholen is alles in Sint stemming. De boel is versierd, lootjes zijn getrokken en in kleine oventjes worden pepernoten gebakken... En dat laatste zorgt voor problemen.

Blij kwam Dame 2 thuis met de mededeling: "Het wordt een leuk dag morgen, want we gaan pepernoten bakken!" Ik vind het altijd wel leuk, dat soort activiteiten.
Dame 2 kwam thuis en gooide een zakje op de tafel. "Zijn dat je pepernoten?", vroeg ik? "NEE, dat zijn kruidnoten!"

Had ik de oproep van Meneer Wateetons en Kattebelletje in eerste instantie naast me neer gelegd, nu vond ik dat ik toch wel wat moest doen. Natuurlijk moeten ouders in de eerste plaats zorgen dat hun kinderen het verschil tussen een pepernoot en een kruidnoot kennen, maar als daarna op de basisschool dat weer teniet wordt gedaan door juffen die pepernoten bakken om ze vervolgens te verkopen als kruidnoten, ja, dan gaat het mis.

Er moest dus actie worden ondernomen!



Het recept voor echte pepernoten op Nee, dat zijn kruidnoten werd door de Dame niet goed bevonden. Ze miste toch de kruidige smaak, maar misschien komt dat omdat ze nooit "echte" pepernoten heeft gegeten? Ikzelf twijfel ook. Ondanks dat er wordt gezegd dat een recept met speculaaskruiden geen goed recept is, heb ik toch speculaaskruiden (oftewel koekkruiden) gebruikt.

Kopen is natuurlijk makkelijk, maar zelf maken is ook prima te doen. Daarbij kan je dan varieren in smaak.

Nodig:
- 250 gram vloeibare honing
- 250 gram zelfrijzend bakmeel
- 1 ei
- 1 flinke eetlepel speculaaskruiden
- 1 halve eetlepel fijngemalen anijszaad
- snufje zout

Doen:
Doe de honing, het ei en de kruiden samen met het gezeefde bakmeel in een kom en meng dit tot een deeg. Doe dit in eerste instantie met een lepel, want door de honing is het natuurlijk lekker klef. Pak het deeg in plastic folie in en laat het rusten in de koelkast.
Verwarm de oven voor op 200 graden. Rol slierten van het deeg en snijdt in kleine plakje.

Duw de plakjes in de vorm van een vierkantje/brokje/blokje/dobbelsteentje. Leg de vierkantjes/brokjes/blokjes/dobbelsteentjes op een ingevette of met bakpapier beklede bakplaat en zet ze zo'n 10 minuten in de oven. Dat is natuurlijk afhankelijk van de grootte waarin je het deeg hebt gekneed.